เนื้อหา
ห้องมะนิลา Manila Rooms
ห้องมะนิลาเป็นห้องของด่าน 0 เป็นห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลางที่แยกออกมาใน Backrooms และดูเหมื่อนจะไม่มีความสัมพันธ์หรือความเกี่ยวข้องกับด่านอื่นๆ ห้องได้ชื่อมาจากวอลล์เปเปอร์และพื้นห้องมีสีเหลื่องอ่อนๆ เหมื่อนกระดาษมะนิลา
เมื่อฉีกกระดาษบนพื้นออกมามันปรากฏให้เห็นเป็นพื้นไม้
คำอธิบาย
ห้องมะนิลามีความคล้ายกับด่าน 0 ซึ่งมีหลอดไฟฟรูออเรสเซนต์ที่ดัง แสงไฟจะค่อยๆ เปลี่ยนความสว่างเมื่อเวลาผ่านไป ปัญหาด้านจิตใจและอารมณ์มักเกิดขึ้นบ่อยเวลาแสงสว่างมากที่สุด สามารถเข้าห้องมะนิลาได้จากด่าน 0 ซึ่งขึ้นอยู่กับความบังเอิญ ในห้องมะนิลาส่วนใหญ่จะมีโต๊ะไม้และเก้าอี้อยู่ตรงกลาง ส่วนกำแพงห้องมะนิลาจะหนามาก จึงคาดการณ์ว่ามีช่องอยู่ภายในกำแพงในห้องมะนิลา
ไม่มีการรายงานเลย ว่ามีเอนทิตี้อยู่ภายในห้องมะนิลา แต่อย่างไรก็ตามก็มีการรายงานว่ามีเสียงเคาะกำแพงรอบๆ ห้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะเกิดขึ้นกับคนที่ประสบกับความทุกข์ทางอารมณ์ สิ่งนี้ทำให้มีคนคาดการณ์ว่ามีเอนทิตี้อยู่ในช่องกำแพงของห้องมะนิลา
จะมีบางช่วงที่ในห้องมะนิลาจะไม่มีแสงสว่าง ซึ่งจะอยู่ในช่วงที่ไม่เกิน 2-3 ชั่วโมง ซึ่งจะได้ยินเสียงตะโกน เสียงพูดและเสียงเครื่องจักรที่อยู่ไกลๆ เสียงที่เกิดขึ้นเป็นเสียงจริง มันมาจากด่านอื่นๆ เพราะว่าด่านต่างๆ ใน Backrooms ไม่ได้เชื่อมกันเป็นทางกายภาพ
อาณานิคมและชุมชน
ไม่มีอาณานิคมหรือชุมชนอยู่ภายในด่านนี้
ทางเข้าและทางออก
ทางเข้า
- สำรวจด่าน 0 นานๆ มีโอกาสเจอห้องมะนิลา
ทางออก
- ออกจากทางที่คุณเข้ามา
ถูกเขียนโดย Tocharian17 และ Wanderer149 ถูกเขียนใหม่โดย Egglord1
หน้านี้ถูกแปลโดย MaxCommonXD
[เอกสารที่ 1 ถูกเปิด.]
หากคุณกำลังอ่านข้อความนี้ผมอาจจะไม่อยู่แล้ว... เพราะโทรศัพท์เครื่องนี้จะเป็นวิธีเดียวที่ผมจะสามารถบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวผม และผมไม่ได้คิดว่าจะปล่อยมันไป ผมไม่แน่ใจว่าผมมาที่นี่ได้อย่างไร ไม่แน่ใจว่าสถานที่นี้คืออะไร มีเพียงแค่ห้องสีเหลืองที่ยืดเยื้อไปเรื่อยๆ เดินมาซักพักแล้ว ดีใจที่มีที่ชาร์จ แบตเตอรี่โทรศัพท์เหลือน้อยมากหลังจากนั้นสักครู่ หันกลับมาซักพัก อยากจะคิดออกว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้มันแตกต่างกัน แทบจะไม่สามารถบอกได้ แต่มันเป็น รูปร่างเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ สถานที่แห่งนี้มันไม่สมเหตุสมผล! ในที่สุด หยุดพักจากทั้งหมดนี้! ผมเห็นประตู! เดี๋ยวนะ...หายไปแล้ว!นี่ต้องเป็นความฝันแน่ๆ! เสียเวลาครึ่งชั่วโมงในการพยายามปลุกตัวเองให้ตื่น ฉันยังไม่อยากเชื่อเลยว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ผมเดินต่อไปอีกสองสามไมล์ ผมเจอห้องแปลกๆ เป็นห้องสีแดงและมีเสียงอันน่าสยดสยอง ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย ดังนั้นผมจึงจากไป ตอนนี้ผมอยู่ในห้องที่มีวอลเปเปอร์ลายมะนิลา เห็นได้ชัดว่าสถานที่นี้เรียกว่า Backrooms มีใครก็ไม่รู้ฝากโน้ตไว้ให้ผม มันมีแผนที่อยู่ ผมเลยตามมันไป มันตามไปที่กลุ่มที่เรียกว่า M.E.G. ผมคิดว่าผมเชื่อใจพวกเขา พวกเขาเป็นคนที่เป็นมิตรที่สุดในที่นี่และทุกคนก็เช่นกัน |
|---|
